Verhaal – Jens Pas

Dromen revisited

“Wanneer heb jij voor het laatst gedroomd?” vroeg zij. “Gisteren”, antwoordde hij. Hij wist het niet, maar had ergens gelezen dat het […]

Stilte. Geen geluid, geen geritsel. De bomen, getooid in spetterend geel, rood en bruin, waren foto’s. Geen wind die hun bladeren van […]

Dag Meisje van de Appelboom, Hier ben ik weer. Een jaar ging opnieuw voorbij. Zo zeggen we dat omdat we aan de […]

Op het strand speelt het kind met de obligate emmer en schop. Hij kijkt. Een kasteel wordt opgetrokken, een kanaal wordt gegraven. […]

Ze zag hem tussen de regendruppels wegwandelen. Tussen de druppels, want ze leken hem niet te deren. Doorgaans trekken mensen hun schouders […]

Er zijn van die dagen dat de regen aanvoelt als een beloning. Als druppels geluk die je deel zijn. Zo voelde hij […]

Staat de tijd stil of tikt ze gewoon in een lus? Het was een vraag die hij zich stelde terwijl hij vanop […]

De uil zat rugwaarts op een tak, hoog in een boom. Je kon hem goed zien zitten, een donkere vlek in een […]

“Het is te danken aan het feit dat uw voeten op aarde maar zulke kleine plaats innemen, dat er zoveel ruimte overblijft […]

Dit verhaal kwam tot stand tijdens een wandeling door Parijs. Bijna alles wat hieronder staat, is waargebeurd. Bijna. Eén In een bloempot, […]