Ik publiceer in verschillende stijlen.  Ik schrijf ook verhalen op maat. Meer...

Je kan mijn publicaties hieronder terug vinden volgens stijl.

Steun het maken van verhalen en wordt een betrokken lezer

Meest recente verhalen

  • Kruispunter
    Kruispunter Ze maken deel uit van je leven. En toch vergeet je ze. Of eerder, ze  verdwijnen in de archieven van je ervaring. Maar als je ze later terug tegenkomt, dan herken je ze meteen. Kruispunters. Zo noemt hij ze. Mensen die je ontmoet op één of ander kruispunt van je leven. Waarmee je niet hebt afgesproken. Maar die daar zijn waar jij dan plots ook bent. Die het kruispunt waar je over moet, kennen en je hierbij helpen. Eens je over bent, gaat je weg verder. Verlaat je het kruispunt en blijft de kruispunter achter. Of gaat die ook zijn eigen weg, omdat ook de kruispunter aan het …
  • Egel
    Zomernacht. Nachthitte. Ze lagen zonder kleren op het gras van de grote open tuin. Dan voel je de natuur, zei ze. Ze kenden geen gène, waren complexloos, zoals de natuur zelf. Het gras was nog warm. De lucht erboven ook. Het was helder donker. Volle maan. En toch zag je hen amper. Ondefinieerbare kleurschakeringen van hun lichamen in het gras dat donkerde van bruin naar zwart. Boven hen de kosmos. Een ambitieuze geurkaars op de tafel van het verre terras verstoorde het zicht op het oneindige. Geen erg, want wie in de kosmos tuurt, vindt de eindigheid. Ze deelden de sterren en ze deelden de …
  • Tien vingers
    Geheel in vertrouwen lag ze naast hem. Naakt. Zoals ook hij. Amper zichtbaar nu de maan zich niet liet beschijnen. Schakeringen van donker toonden hun contouren. Dat wist ze. En dat deerde haar niet. Niet omdat ze zo zelfzeker was, wel omdat ze zeker van hem was. Omdat hij haar zag zoals ze was. Zonder ogen. Omdat hij haar daarom liefhad. Dat wist ze en dat voelde ze. Dat ervoer ze. “Vertel me de waarheid”, had ze eerder die dag gezegd. “Wat is de waarheid?”, had hij gevraagd. Het leek een afwijkend manoeuvre maar was het niet. Wat is de waar-heid? Met die vraag gingen ze slapen. Tenminste, …

Meest recente verhalen

  • Verzamelaar
    Hij verzamelt. Of eerder hij gooit niets weg. Een keukentafel wordt een bijkeukentafel en een bijkeukentafel wordt een hobbytafel. In elk voorwerp zit wel ergens een verborgen volgende toepassing. Soms zelfs een mooiere dan waarvoor ze gemaakt werd. Als een voorwerp geen derde leven heeft gekregen is het een verspilling. En zo krijgt elk voorwerp een verhaal. En wie een verhaal heeft, is rijk. Wie veel verhalen heeft, nog rijker. Ervaringen maken je blik op de wereld groter en vooral milder. Ervaringen zijn als wortels voor je groei. Hij zegt het niet en denkt het niet, maar groeit wel. Zijn …
  • Levenslied
    De tekenares tovert het lied van de stilte tevoorschijn in een stoet van prenten. Het lied van de stilte, gespeeld door de fanfare van de afwezigen. Vooraan lopen de buidelwolf, de mammoet en de dodo. Prehistorische Bremer straatmuzikanten. Uitgestorven. De stoet is lang. Langer dan alle potloden van de tekenares achter elkaar gelegd. Zoveel afwezigen dat je het einde van rij niet ziet. Diegenen die helemaal achteraan lopen, zijn de vergeten afwezigen. Die kan je haast niet zien. Maar ze spelen wel allemaal muziek. De soundtrack van hun leven.   In Kunming startten deze week virtueel …
  • Eden
    Ze zei dat ze meer kreeg dan ze verdiende. Hij keek op en vond dat ze geen gelijk had. “Ik geloof niet in de voorwaardelijkheid van het verdienen”, zei hij. Hij sprak haar niet graag tegen maar deed het toch. Verdienen is een begrip van de door schuld doortrokken Westerling. Eerst de arbeid, dan het feest. Eerst de boete, dan de hemel. Hij werd er opstandig van. Wie had ooit die appel bedacht? Hij zag haar lopen, in die tuin. Immer sierlijk. Krijgen was voor hem onvoorwaardelijk geven. Wie iets krijgt, kan nooit iets teveel krijgen. En als je denkt dat je teveel gaf, dan gaf je wellicht te …