Ik publiceer in verschillende stijlen.  Ik schrijf ook verhalen op maat. Meer...

Je kan mijn publicaties hieronder terug vinden volgens stijl.

Steun het maken van verhalen en wordt een betrokken lezer

Meest recente verhalen

  • 14 juni 2024: Leuven
    De twijfel over het schrijven van de dagboekbijdrages blijft hangen, in het bijzonder omwille van de lezersrelevantie van het dagdagelijkse. En dus verschijnen er maar af en toe gedocumenteerde dagen, dagen waarop ik, zoals ik bij de aanvang van deze reeks schreef, vind dat er iets bijzonders is gebeurd. Een dagboek is bij uitstek gericht aan de schrijver, dat lijk ik vaak te vergeten, geconditioneerd zoals ik ben in efficiënte communicatie. Wat is dan zo bijzonder aan 14 juni en waarom is een stad de titel van de bijdrage? Ik vertel het verhaal in twee stappen. Alles begon toen ik vorige …
  • 24 mei: all the way
    Vandaag hebben we de vierentwintigste mei. Ik vond dit als kind altijd al een vreemde uitdrukking, die ons door een juf in de lagere school werd aangeleerd. Het is vandaag vierentwintig mei, klinkt zoveel voor de hand liggender. Ik vroeg zoëven aan ChatGPT wat deze ervan vond en twijfelend antwoordde het ding dat beide uitdrukkingen correct waren. ChatGPT twijfelde niet, maar ik wel. Zeker als ChatGPT zegt dat alles goed is. Maar goed, we hebben (of hadden op het ogenblik dat u dit leest) 24 mei dus, dat wil zeggen dat mijn verjaardag ondertussen drie maanden is opgeschoven en dat er nog …
  • 17 mei: een uitgespu…
    Wie schrijft, doet dit omdat je denkt dat je gelezen zal worden. Zelfs dit dagboek ontstaat, in mijn geval althans, omdat ik lezers verwacht. Het opnemen van de pen, eerder het indrukken van de eerste letter, komt op het moment dat je denkt dat je iets te vertellen hebt dat voldoende de moeite waard is. In de meeste gevallen gaat het om een fijne, noem het een geslaagde gebeurtenis of een bedenking waarvan je vermoed dat ze slim of verrassend genoeg is. Zelden, opnieuw in mijn geval, schrijf je over twijfel of over die dingen die niet lukken. Wie wil nu immers lezen wat allemaal misloopt bij …

Meest recente verhalen

  • Verzamelaar
    Hij verzamelt. Of eerder hij gooit niets weg. Een keukentafel wordt een bijkeukentafel en een bijkeukentafel wordt een hobbytafel. In elk voorwerp zit wel ergens een verborgen volgende toepassing. Soms zelfs een mooiere dan waarvoor ze gemaakt werd. Als een voorwerp geen derde leven heeft gekregen is het een verspilling. En zo krijgt elk voorwerp een verhaal. En wie een verhaal heeft, is rijk. Wie veel verhalen heeft, nog rijker. Ervaringen maken je blik op de wereld groter en vooral milder. Ervaringen zijn als wortels voor je groei. Hij zegt het niet en denkt het niet, maar groeit wel. Zijn …
  • Levenslied
    De tekenares tovert het lied van de stilte tevoorschijn in een stoet van prenten. Het lied van de stilte, gespeeld door de fanfare van de afwezigen. Vooraan lopen de buidelwolf, de mammoet en de dodo. Prehistorische Bremer straatmuzikanten. Uitgestorven. De stoet is lang. Langer dan alle potloden van de tekenares achter elkaar gelegd. Zoveel afwezigen dat je het einde van rij niet ziet. Diegenen die helemaal achteraan lopen, zijn de vergeten afwezigen. Die kan je haast niet zien. Maar ze spelen wel allemaal muziek. De soundtrack van hun leven.   In Kunming startten deze week virtueel …
  • Eden
    Ze zei dat ze meer kreeg dan ze verdiende. Hij keek op en vond dat ze geen gelijk had. “Ik geloof niet in de voorwaardelijkheid van het verdienen”, zei hij. Hij sprak haar niet graag tegen maar deed het toch. Verdienen is een begrip van de door schuld doortrokken Westerling. Eerst de arbeid, dan het feest. Eerst de boete, dan de hemel. Hij werd er opstandig van. Wie had ooit die appel bedacht? Hij zag haar lopen, in die tuin. Immer sierlijk. Krijgen was voor hem onvoorwaardelijk geven. Wie iets krijgt, kan nooit iets teveel krijgen. En als je denkt dat je teveel gaf, dan gaf je wellicht te …