Ik publiceer in verschillende stijlen.  Ik schrijf ook verhalen op maat. Meer...

Je kan mijn publicaties hieronder terug vinden volgens stijl.

Steun het maken van verhalen en wordt een betrokken lezer

Meest recente verhalen

  • Donderdag 29 februar…
    De cadeaudag, aldus lezer Frank. Een dag waar ik niet helemaal naar mijn kindertijd werd terug gekatapulteerd, maar ergens halverwege, naar 1988. In mijn handen hou ik een doosje met 51/4 inch floppy disks. Erop staat “Digitale Beeldverwerking”. Op het ogenblik van het schrijven van dit dagboekfragment besef ik dat ik geen foto’s heb genomen van dat doosje. Het is nochtans mijn doos, met mijn floppy’s. Erop staat mijn afstudeerwerk: een softwareprogramma waarmee je beelden kon bewerken. Een soort verre voorloper van waar dat ander bedrijf zo beroemd mee zou worden, Adobe Photoshop (1989). …
  • Maandag 26 februari …
    We schrijven twee dagen na mijn voornemen om een dagboek te beginnen ter gelegenheid van mijn negenenvijftigste levensjaar dat ingezet werd. Een opmerkzame lezer gaf me een dag cadeau bij mijn aankondigingsverhaaltje, zo zei hij. Hij herinnerde me eraan dat 2024 een schrikkeljaar is en dat ik dus een dagje langer negenenvijftig kon blijven. Ik krijg een extra levensdag. Een mooier geschenk kan je niet krijgen. Het is gek hoe een kalender je doet geloven dat je een dag langer kan leven. Die kalender hangt natuurlijk af van de rotatie van de aarde en omdat we nogal slordig omspringen met de …
  • Zaterdag 24 februari…
    Het laatste jaar van de vijftiger jaren is gestart. Een cryptische of eerder opgeblazen zin om te schrijven dat ik vandaag achtenvijftig jaar ben geworden en dus aan mijn negenenvijftigste levensjaar begin. Ik kijk naar wat komt. Dus is achtenvijftig vandaag de eerste dag van het verleden. Binnen driehonderdvijfenzestig dagen begint het zestigste. Ik heb niets met leeftijden maar het getal zestig vertelt me wel dat ik nu echt wel bij die generatie zal horen die met overtuiging de Ouden worden genoemd. Hoewel in 2024 tachtig een haalbaar getal is. Mijn beide ouders hebben die inmiddels …

Meest recente verhalen

  • Verzamelaar
    Hij verzamelt. Of eerder hij gooit niets weg. Een keukentafel wordt een bijkeukentafel en een bijkeukentafel wordt een hobbytafel. In elk voorwerp zit wel ergens een verborgen volgende toepassing. Soms zelfs een mooiere dan waarvoor ze gemaakt werd. Als een voorwerp geen derde leven heeft gekregen is het een verspilling. En zo krijgt elk voorwerp een verhaal. En wie een verhaal heeft, is rijk. Wie veel verhalen heeft, nog rijker. Ervaringen maken je blik op de wereld groter en vooral milder. Ervaringen zijn als wortels voor je groei. Hij zegt het niet en denkt het niet, maar groeit wel. Zijn …
  • Levenslied
    De tekenares tovert het lied van de stilte tevoorschijn in een stoet van prenten. Het lied van de stilte, gespeeld door de fanfare van de afwezigen. Vooraan lopen de buidelwolf, de mammoet en de dodo. Prehistorische Bremer straatmuzikanten. Uitgestorven. De stoet is lang. Langer dan alle potloden van de tekenares achter elkaar gelegd. Zoveel afwezigen dat je het einde van rij niet ziet. Diegenen die helemaal achteraan lopen, zijn de vergeten afwezigen. Die kan je haast niet zien. Maar ze spelen wel allemaal muziek. De soundtrack van hun leven.   In Kunming startten deze week virtueel …
  • Eden
    Ze zei dat ze meer kreeg dan ze verdiende. Hij keek op en vond dat ze geen gelijk had. “Ik geloof niet in de voorwaardelijkheid van het verdienen”, zei hij. Hij sprak haar niet graag tegen maar deed het toch. Verdienen is een begrip van de door schuld doortrokken Westerling. Eerst de arbeid, dan het feest. Eerst de boete, dan de hemel. Hij werd er opstandig van. Wie had ooit die appel bedacht? Hij zag haar lopen, in die tuin. Immer sierlijk. Krijgen was voor hem onvoorwaardelijk geven. Wie iets krijgt, kan nooit iets teveel krijgen. En als je denkt dat je teveel gaf, dan gaf je wellicht te …