Over mezelf

In 2000 werd ik me voor het eerst bewust van wat mijn passie was. Ik gaf het toen evenwel die naam nog niet. Ik zat voor de allereerste keer in een zaal van een groot internationaal congres op de Heizel in Brussel. EFQM, een organisatie die toen vanuit Europa kwaliteit wou uitdragen naar bedrijven bestond 10 jaar. Aan het woord was een Amerikaans professor, Gary Hamel. Hij had het over innovatie, over het feit dat de wereld (toen al!) aan het veranderen was en dat vooral de grote ondernemingen dit zwaar onderschatten en zelfs niet geloven. We zouden een revolutie moeten plegen (Leading the revolution was toen zijn nieuwste boek).

Ik luisterde en herkende mezelf in zijn verhaal. Mijn eerste bedrijf bestond net vijf jaar;  alhoewel, het was mijn bedrijf niet. Het bedrijf was eigendom van iemand anders. Maar ik was de directeur en had het bedrijf uit laten groeien tot een vijventwintig koppig team van software-consultants. Dit bedrijf had ik opgericht met zeer beperkte kennis terzake, maar met een grote gedrevenheid (en geloof in mezelf op dat moment) en met een vermogen om unieke logische verbanden te leggen. Het was mij niet eerder opgevallen, maar ik bleek goed te zijn het herkennen van patronen en structuren. Niet gehinderd door enige kennis terzake ontstond een bedrijfje dat de zaken geheel anders aanpakte dan de concurrentie. Het was meteen ons voordeel.

Ik besloot een nieuwe activiteit (eigen bedrijf deze keer) op te starten om anderen te helpen met wat ik zelf net had gedaan en waar ik blijkbaar aanleg voor had. Mijn bedrijf heette (en heet nog steeds) Idea to business cvba: consultancy for those who change the world. We deden toen alles in het Engels, omdat alle echte consultants Engels spraken (een jeugdzonde). Ons bedrijf groeide gestaag tot een 12-tal mensen. Bedrijven helpen om zichzelf heruit te vinden vanuit een geloof in een eigen idee en op basis van hun gedrevenheid.  Heel snel besloot ik dat twee elementen cruciaal waren: passie en naïviteit. Dat laatste had ik wellicht gekozen omdat ik zelf vaak veel niet wist en ervan uitging dat dit een voordeel was. Later zag je dit overal terugkomen als "durven dromen" en "durven falen". Ik hield het op het passie en naïviteit, al was het maar omdat naïviteit als slogan de aandacht trok omdat niemand toch naïef wilde zijn. Ik wel, zei ik toen. Ik werd consultant en schreef op de achterkant van mijn business kaartjes "we weten het niet" (echt waar).  Iedere klant trok de wenkbrauwen op bij het lezen van die slogan. Een consultant die het niet weet. Waarom zouden we die inhuren? Met die slogan, kon ik steeds het gesprek op gang brengen. Gaandeweg nam ik afscheid van mijn consultants omdat ik vooral als spreker en managementadviseur zelf aan de slag wou gaan. Nu heb ik alle vrijheid om die opdrachten uit te voeren waarbij de klant en ik merken dat het echt wel klikt.

 

En mijn andere passies (want ik heb er meerdere):

  • Ik ben theatermaker. Eind 2018 startte ik met enkele vrienden een nieuw theatercollectief SARAH. Ik schrijf, regisseur en acteer. Ik verleen ook mijn medewerking als realisator bij producties in andere gezelschappen.
  • Als kind wou ik timmerman worden, naar het voorbeeld van mijn grootvader. Ik bouwde een atelier en duik met regelmaat van de klok tussen de houtschilfers. De resultaten ervan kan je hier (Facebook) zien.
  • Ik ben percussionist. Van kindsbeen af speel ik muziek. Vroeger in eigen bands, nu enkel nog in muzikale projecten. Dat muziek en zelfs instrumenten hun plek soms vinden in mijn lezingen, ligt dan ook voor de hand.