Ik maak verhalen, op papier en op een podium? Ontdek ze hier.

Bedankt voor je bezoek.

 

ps: wie mij kent als "speelhoutmaker", hier meer. en wie naar mij zit te kijken in een auditorium van Artevelde Hogeschool, dat klopt ook. Ik geef les aan de bachelors Communicatie, Media en Design.

pps: wie zich afvraagt of ik ook niets te maken heb met telefonie, camerabewaking of netwerken, hier vind je hetgeen ik momenteel nog aanbied.

Meest recente verhalen

  • De kast
    Ze gaf hem haar geschenk, een wenskaart en een zoen. Drievuldigheid. “Wat is dat?”, vroeg ze, en ze stapte naar de grote kast achter hem. Allemaal schuifjes, grote en kleine. Haar hand streelde over het glanzende handvat van één schuifje. “Dat is mijn ziel”, zei hij. Geschrokken trok ze haar hand weg. Ze zweeg. In iemands ziel kijken, noopt tot nederigheid. Hij had niet berispend geklonken. Het was de kast die hem had gevonden. Ze stond op de rand van het trottoir, naast een platencollectie uit de jaren tachtig in een kartonnen bananendoos. Bomen in de mist bovenaan. Hij keek naar de kast en …
  • De Mist
    De Mist vroeg aan de Wind wanneer ze zou blazen. Zijn antwoord zou bepalen wat haar toekomst was. De Wind wist het niet. Of de Wind wou het niet zeggen. Dat was voor de Mist niet duidelijk. Ze waren geen goede vrienden. Meestal kwam de Mist als de Wind er niet was. En vervloog de Mist zodra het ging waaien. Maar de Wind wist het echt niet. Emoties kan je niet voorspellen. Je kan ze wel uitlokken, maar wanneer ze zich laten zien of hoe hevig ze zullen zijn, kan je enkel ondervinden, ondergaan. En dus haalde de Wind zijn schouders op. Waarmee hij een kleine stofwolk deed opwaaien. Een voorbode. …
  • Voor A.
    Al vijftien jaar was hij met haar verbonden. En toch kende hij haar niet. A. Zo noemde hij haar. Hij had zelfs ooit een personage in zijn verhalen naar haar vernoemd. Omdat A. een vlotte naam was. Er zijn twee soorten namen die het goed doen in verhalen. Vlotte namen en verrassende intrigerende namen zoals Vrijdag of Offred. Maar zij was A. En zoals hij het nu schreef, afgekort A met een punt, dan klonk het nog mysterieus ook. Of spannend, zoals in een krantenartikel, vaak vol onheil. Maar A. was niet onheilspellend. A. stond al vijftien jaar in zijn agenda. Zij had er niet om gevraagd en hij …

Meest recente meningen

  • Levenslied
    De tekenares tovert het lied van de stilte tevoorschijn in een stoet van prenten. Het lied van de stilte, gespeeld door de fanfare van de afwezigen. Vooraan lopen de buidelwolf, de mammoet en de dodo. Prehistorische Bremer straatmuzikanten. Uitgestorven. De stoet is lang. Langer dan alle potloden van de tekenares achter elkaar gelegd. Zoveel afwezigen dat je het einde van rij niet ziet. Diegenen die helemaal achteraan lopen, zijn de vergeten afwezigen. Die kan je haast niet zien. Maar ze spelen wel allemaal muziek. De soundtrack van hun leven.   In Kunming startten deze week virtueel …
  • Eden
    Ze zei dat ze meer kreeg dan ze verdiende. Hij keek op en vond dat ze geen gelijk had. “Ik geloof niet in de voorwaardelijkheid van het verdienen”, zei hij. Hij sprak haar niet graag tegen maar deed het toch. Verdienen is een begrip van de door schuld doortrokken Westerling. Eerst de arbeid, dan het feest. Eerst de boete, dan de hemel. Hij werd er opstandig van. Wie had ooit die appel bedacht? Hij zag haar lopen, in die tuin. Immer sierlijk. Krijgen was voor hem onvoorwaardelijk geven. Wie iets krijgt, kan nooit iets teveel krijgen. En als je denkt dat je teveel gaf, dan gaf je wellicht te …
  • Daarom
    “Waarom?” vroeg ze hem in het maanlicht van de nacht. Een zachte maar koude bries trok door de zwarte struiken en door zijn gedachten. “Waarom wil je het doen?” “Daarom”, wou hij antwoorden, en hoewel hij het meende, vond hij het antwoord te kinderlijk klinkend voor wat hij bedoelde. “Ze zullen het je vragen”, ging ze verder. Hij vroeg zich af of ze de achterdocht, die ze suggereerde, ook deelde. “Gewoon”, zei hij dan maar, en ook dat antwoord klopte maar dekte het belang van zijn visie niet. Voor hem was zijn handelen ‘gewoon’. Een evidentie. “Niet alles heeft een reden”, zei hij, “een …