Ik maak en vertel verhalen.

Ik geef ook advies. Wil je weten wat ik voor je kan betekenen, lees hier meer.

Lees je gewoon graag verhalen? Ontdek ze hier.

Bedankt voor je bezoek.

Word een betrokken lezer

en steun het maken van verhalen

Meest recente verhalen

  • Witte wolken en een …
    “En plots zag ik enkele schoorstenen en de wolken die erachter voorbij schoven. Dat was hoe ik de wereld terug ontdekte”. Dat zei hij tegen mij met een zachte stem die toch doordrenkt was van belang. De wolken van de wereld opnieuw voor de eerste keer zien. De eerste keer. Ervaren dat je er bent. Het was het enige dat hij kon. De wolken zien. En de schoorstenen, een baken in zijn beperkte landschap. Een referentiepunt dat voor altijd in zijn geheugen zou gegrift zijn. Hij kon niet bewegen. Enkel kijken vanuit een bed. Hij werd wakker uit een coma die vijf weken had geduurd. Hij was één van de …
  • Citroenschrijfje
    “Of we nog leren?” vroeg hij. Hij vroeg het niet aan mij persoonlijk. Hij vroeg het aan ons allemaal. Hij vroeg het aan de samenleving. “Leert de samenleving?” Hij oogde enigszins vermoeid. Dat heb je als je dergelijke vragen stelt, dacht ik. Mijn intuïtieve antwoord was “ja”. We leren. De samenleving leert. We wisten allebei dat intuïtie niet bestaat. Het is gewoon “snel herkennen”. We hadden allebei Daniel Kahneman gelezen. Het was één van de dingen die ons verbond. We lazen dezelfde auteurs. Het streelde mijn ijdelheid. Dat ik dezelfde boeken las als de professor. Ik besefte pas veel later …
  • Dansende zonnestrale…
    Dag Meisje, Rondom mij hangt een lichte nevel. Zo licht dat ze verdwijnt zodra mijn takken ze beroert. Lage ragfijne wolken, kwetsbaar. Zoals ook jij.  En toch heel zichtbaar, zoals ook jij, al ben je er niet. Ik zie je in de wereld die trager draait dan ooit te voren. Een vertraagde wereld. En wie vertraagt, die ziet meer. Dat weet jij maar al te goed. We zijn het niet gewoon om te leven in een vertraagde wereld. Ook jij moest wennen toen jouw wereld stil viel. Er heerst onrust, zelfs schrik en opstandigheid. Iets wat je ook herkent. En we hebben verdriet. Dat hadden we toen ook. En dat …

Geschiedenis van de onbereikbaarheid

Ontdek de nieuwe reeks

Meest recente meningen

  • De leraar komt als de leerling klaar is
    “Wat ik geleerd had?” vroeg hij dit keer. Ik gaf geen spontaan antwoord. Anderen stonden in de rij om hem hun wijsheid te geven. Een rij voor een camera, die middels enkele vragen vastlegde hoe elke aanwezige was omgegaan met de coronacrisis tot heden. En vooral, wat ze geleerd hadden tijdens die periode. Zessenveertig waren het er. Zessenveertig genodigden die zich op veilige afstand van elkaar hadden verzameld in het bezoekerscentrum van het Vlaams Parlement om de lancering van zijn boek bij te wonen. Mijn schroom om voor een camera te praten haalde het van mijn ijdelheid om in beeld te …
  • Citroenschrijfje
    “Of we nog leren?” vroeg hij. Hij vroeg het niet aan mij persoonlijk. Hij vroeg het aan ons allemaal. Hij vroeg het aan de samenleving. “Leert de samenleving?” Hij oogde enigszins vermoeid. Dat heb je als je dergelijke vragen stelt, dacht ik. Mijn intuïtieve antwoord was “ja”. We leren. De samenleving leert. We wisten allebei dat intuïtie niet bestaat. Het is gewoon “snel herkennen”. We hadden allebei Daniel Kahneman gelezen. Het was één van de dingen die ons verbond. We lazen dezelfde auteurs. Het streelde mijn ijdelheid. Dat ik dezelfde boeken las als de professor. Ik besefte pas veel later …
  • Een naakte vrouw kijkt me aan
    Schoenenverkopers Uit nieuwsgierigheid en omdat ik verhalenmaker ben, bouw ik de wereld van de laat-negentiende eeuw verder op. Ik wil onderzoeken welke ideeën, volgens dewelke we onze samenleving organiseren, er nog allemaal ontstonden. Eentje is zo sterk aanwezig dat we ze niet eens meer zien, ook al worden we er permanent ongevraagd mee geconfronteerd. En wat meer is, velen onder ons willen die confrontatie niet eens. Laat ons het podium van de negentiende eeuw reconstrueren. Er staan dus stoommachines op de scène. Centraal en met vele draden en riemen eraan. Die verwijzen naar de grote …