Ik maak verhalen, op papier en op een podium? Ontdek ze hier.

Bedankt voor je bezoek.

 

ps: wie mij kent als "speelhoutmaker", hier meer.

Meest recente verhalen

  • Twee mannen
    Twee mannen kijken. Samen. De een kijkt de wereld in het gezicht. Uitdagend, rechtuit, hongerig. Mannen op hun best. Klaar voor wat komt. Verborgen plannen. Petrischaal vol ideeën. Regenbogen die nog moeten getoverd worden. Maar eerst eten. Erst kommt das Fressen, dann kommt die Moral. De man kent Berthold Brecht. De tweede man toont het gezicht van de wereld. Zijdelings. Zoals de wereld zich graag laat zien. In profiel, gegroefd met de sporen van de geschiedenis. Toont de diepte van de ervaring. De man beschrijft vaak de Moral. Legt ze vast op de gevoelige plaat die hij zelf is. Zoals ook …
  • Wereld in veranderin…
    Ze kan goed luisteren. En dat komt omdat ze zwijgt. Het is geen garantie. Niet iedereen die zwijgt luistert, maar zij wel. En met de jaren werd ze er steeds beter in. Ik weet het want ik praat al vijf jaar tegen haar en ze luistert naar alles wat ik haar vertel. Zonder woorden dient ze me van antwoord. Toont ze me dat voor de meeste vragen de antwoorden er al waren, vaak verborgen. Ze helpt me zien. Al vijf jaar. Toen ze haar fysieke aanwezigheid inruilde voor een inspirerende, zeg maar spirituele rol. Het meisje dat niet meer ouder werd. Het meisje van de appelboom. Het is de tijd die toont …
  • Achtendertig uur
    Achtendertig uur. Hij schat dat hij haar in zijn hele leven ongeveer achtendertig uur zag. Een kleine werkweek zeg maar. Misschien iets langer. En nu zag hij haar opnieuw. Of eerder zij hem. Na tien jaar. Zijn naam roepend met haar brede en zo herkenbare glimlach. Ze omhelsde hem en gaf zelfs een kus. Hoe bevreemdend dat dit een vermeldenswaardig feit was in de nazomer van 2021. Temeer daar het van iemand kwam die tien jaar lang een onbekende bekende was. Geen viruscordon, maar vriendschap over de jaren heen. Haar initiatief gaf hem het ontspannen gevoel dat je kan hebben onder de douche na …

Meest recente meningen

  • Daarom
    “Waarom?” vroeg ze hem in het maanlicht van de nacht. Een zachte maar koude bries trok door de zwarte struiken en door zijn gedachten. “Waarom wil je het doen?” “Daarom”, wou hij antwoorden, en hoewel hij het meende, vond hij het antwoord te kinderlijk klinkend voor wat hij bedoelde. “Ze zullen het je vragen”, ging ze verder. Hij vroeg zich af of ze de achterdocht, die ze suggereerde, ook deelde. “Gewoon”, zei hij dan maar, en ook dat antwoord klopte maar dekte het belang van zijn visie niet. Voor hem was zijn handelen ‘gewoon’. Een evidentie. “Niet alles heeft een reden”, zei hij, “een …
  • Wonderboy
    Te laat kwam hij de studio binnengestormd. De presentator had net een nummer aangekondigd en verteld dat zijn gast wat vertraging had. Dat had hij nog gehoord op zijn autoradio. Normaal zou hij zich hierin druk gemaakt hebben. Nu lachte hij breeduit. Zelfs ontspannen, hoewel je toch de stress van het hollen door de gang op zijn gezicht kon zien. Zijn ademhaling was nog niet klaar om het interview dat zou volgen, te dragen. Gelukkig was het een lang lied. “Bedankt dat je er toch geraakte”, zei de presentator tegen zijn gast. “Sorry”, zei hij. Met de gekende professionele souplesse …
  • Ze loopt
    Langzaam trok hij zich op gang. Het startschot was gegeven, de knop ingedrukt. Met een zacht gezoem ging hij aan de slag. Acht en een half uur lang. Dat wist hij. Dat was zijn taak. Rollen. Haar voeten opvangen terwijl ze een bovenaards wereldrecord te lijf ging. De loopband. Trouwe metgezel voor de atleet die eenzaam in zijn kelder traint voor die volgende wedstrijd. Trouwe metgezel voor diegene die volhardend revalideert en opnieuw leert stappen. Discreet en op de achtergrond. Onder de voeten van wie hem nodig heeft. Vandaag was een bijzondere dag. Hij mocht deelnemen aan een wereldrecord. …