Verhalen

Ik maak verhalen. Verhalen om te reflecteren, verhalen om te verwerken, verhalen om te vertellen. Verhalen op papier, op een beeldscherm en op een podium.

Je kan me vragen om een verhaal voor je te maken. Hieronder staan enkele voorbeelden.

Andere voorbeelden van enkele opdrachten zijn (namen van personen werden op privacyredenen aangepast - klik op de titel om het verhaal te downloaden):

  • Laten we voortdoen (boekje met 10 verhalen geschreven voor Janssen Pharmaceutica, als eerbetoon aan de stichter dr. Paul Janssen.)
  • De Kracht van ontmoetingen (verhalenbundel, uitgegeven in eigen beheer als bijlage van het alumnimagazine van de Vlerickschool, met als rode draad "aandacht voor medewerkers")

Ook voor privé-personen worden soms verhalen geschreven:

  • Milde zonnestralen (verhaal voor de uitvaart van een man die overleed na een periode van dementie - verteld vanuit standpunt familielid)
  • Een kopje en een schoteltje (verhaal voor de uitvaart van een vrouw die onverwacht overleed - verteld vanuit standpunt van een zoon)

Een bijzondere reeks zijn de verhalen van de "Appelboom" (klik op appelboom).

  • Virtuele waanzin
    Op zes maart publiceerde ik een verhaal “Vindertje” over mijn bezoek aan het strand van mijn geboortestad. Ik schreef over hoe het strand het leven in de mensen terug naar boven brengt. Ik schreef ook dat alle winkels – toen nog maar net – gesloten waren. Op de dag van dit schrijven, 21 mei 2020, ging ik opnieuw naar datzelfde strand. Sommige winkels waren terug open. Je kon een T-shirt kopen en een ijsje. Maar er was geen terras waar je iets kon drinken. Op het strand mocht je niet stoppen. Zitten was verboden. Je voortbewegen was verplicht. België op zijn best. Ik besloot in grote cirkels, …
  • De Sint
    “Wat is liegen?” vroeg het meisje. Ze was zes jaar en stelde de vraag waar een tachtigjarige het antwoord ook niet op wist. Het was even stil. Hij aarzelde. Hij had de tachtig nog niet bereikt, maar had al begrepen dat hij deze vraag nooit ondubbelzinnig zou kunnen beantwoorden. “Liegen is…”, begon hij ,”…iets vertellen dat niet waar is…” “…maar vertellen alsof het toch echt waar is”, vervolledigde hij. Zijn aanvulling stuurde het antwoord buiten het denkbereik van het kleine meisje, zo bedacht hij toen hij zichzelf hoorde. “Zoals de Sint”, zei ze plots. Hij had haar onderschat zoals dat wel …
  • De toekomst
    “Ik heb geen herinnering meer aan de toekomst”, zei ze. “Is dat niet normaal?” zei hij. “Vroeger had ik een goed idee van wat de toekomst zou brengen”, zei ze, “ik had plannen. Nu heb ik zorgen. En weet ik zelfs niet meer wat dat idee was. Ik heb geen herinnering meer aan de toekomst.” Hij zweeg. Vroeger, dat was een stevige vier weken geleden. “Kom eens hier”, zei hij. Hij nam haar stevig in zijn armen. Ze woonden onder één dak. Dat hielp. Dat mocht. Beter kon hij niet bedenken. Ze bleven even staan. Ze liet zich omhelzen, maar hiermee was haar probleem niet van de baan. Haar herinnering aan …