Verhalen

Ik maak verhalen. Verhalen om te reflecteren, verhalen om te verwerken, verhalen om te vertellen. Verhalen op papier, op een beeldscherm en op een podium.

Je kan me vragen om een verhaal voor je te maken. Hieronder staan enkele voorbeelden.

Andere voorbeelden van enkele opdrachten zijn (namen van personen werden op privacyredenen aangepast - klik op de titel om het verhaal te downloaden):

Ook voor privé-personen worden soms verhalen geschreven:

  • Milde zonnestralen (verhaal voor de uitvaart van een man die overleed na een periode van dementie - verteld vanuit standpunt familielid)
  • Een kopje en een schoteltje (verhaal voor de uitvaart van een vrouw die onverwacht overleed - verteld vanuit standpunt van een zoon)

Een bijzondere reeks zijn de verhalen van de "Appelboom" (klik op appelboom).

  • Licht op de gang
    Ze stond naakt in het deurgat van de kamer. De kamer was donker, de gang, helder. Haar silhouet was een zwarte uitsnijding in de warme kleur van de lampen achter haar. 2700 Kelvin, wist hij, maar hij keek niet naar het licht. Hij keek naar de vormen die hem zo bekend waren. “Soms denken we snel en soms denken we traag”, zei ze met een vastbesloten stem. Ze had een boek gelezen. En zoals dat met goede boeken gaat, ze herkende zichzelf. Of wou ze zichzelf herkennen? Het was een vreemd moment om deze uitspraak te maken. Schilderij van Magritte. Hij dacht snel, hoe kon het ook anders. Waar gaat …
  • Gele cirkeltjes
    Het was net gelukt. De smartphone kwam terug tot leven. De simkaart luisterde. Herstel van de verbinding met de wereld. Haar huis was ver weg. Haar straat onberijdbaar. Haar stad onherkenbaar. Terwijl net nu de bomen in haar tuin in volle bloei moesten staan. Toen ze vertrok verborgen de bloesems zich nog zoals ook zij. Een nieuw ultimatum wordt aangekondigd en de gasprijzen stijgen. En zij kijkt naar het kleine scherm dat net tot leven is gekomen. Naar de streepjes bovenaan die vertellen hoe sterk ze opnieuw met de wereld verbonden is. Een teken dat vandaag voor haar belangrijker is dan de …
  • Badkamer
    Wie ben je? Ze keek haar aan. Ze zei niets. Er klonk wanhoop in haar vraag. Ze dacht dezelfde vragen die ze zichzelf al heel haar leven stelde. Wie ben jij? Ze keek en zag haar eigen beeltenis. Zo gaat dat met spiegels. Ze tonen je wat jezelf laat zien. Ze luisteren. Antwoorden doen ze nooit. Enkel tonen. En om het wat moeilijk te maken, in spiegelbeeld. Wie wel eens in de spiegel kijkt, geraakt soms in de war. En al zeker in de badkamer. De badkamer van haar leven. Die plek waar de voorbereidingen getroffen worden voor de dag die komt. Of waar de sporen van wat was, worden weggeveegd. De …