Verhalen

Ik maak verhalen. Verhalen om te reflecteren, verhalen om te verwerken, verhalen om te vertellen. Verhalen op papier, op een beeldscherm en op een podium.

Je kan me vragen om een verhaal voor je te maken. Hieronder staan enkele voorbeelden.

Andere voorbeelden van enkele opdrachten zijn (namen van personen werden op privacyredenen aangepast - klik op de titel om het verhaal te downloaden):

  • Laten we voortdoen (boekje met 10 verhalen geschreven voor Janssen Pharmaceutica, als eerbetoon aan de stichter dr. Paul Janssen.)
  • De Kracht van ontmoetingen (verhalenbundel, uitgegeven in eigen beheer als bijlage van het alumnimagazine van de Vlerickschool, met als rode draad "aandacht voor medewerkers")

Ook voor privé-personen worden soms verhalen geschreven:

  • Milde zonnestralen (verhaal voor de uitvaart van een man die overleed na een periode van dementie - verteld vanuit standpunt familielid)
  • Een kopje en een schoteltje (verhaal voor de uitvaart van een vrouw die onverwacht overleed - verteld vanuit standpunt van een zoon)

Een bijzondere reeks zijn de verhalen van de "Appelboom" (klik op appelboom).

  • Dansende zonnestrale…
    Dag Meisje, Rondom mij hangt een lichte nevel. Zo licht dat ze verdwijnt zodra mijn takken ze beroert. Lage ragfijne wolken, kwetsbaar. Zoals ook jij.  En toch heel zichtbaar, zoals ook jij, al ben je er niet. Ik zie je in de wereld die trager draait dan ooit te voren. Een vertraagde wereld. En wie vertraagt, die ziet meer. Dat weet jij maar al te goed. We zijn het niet gewoon om te leven in een vertraagde wereld. Ook jij moest wennen toen jouw wereld stil viel. Er heerst onrust, zelfs schrik en opstandigheid. Iets wat je ook herkent. En we hebben verdriet. Dat hadden we toen ook. En dat …
  • Puzzel
    Ze slaapt al enkele nachten amper. Als het hoofd vol zit, kan de rust er niet meer bij. Teveel puzzel-stukjes die niet tot dezelfde doos lijken te horen. Verwoed zoeken of het toch past. Lucht is toch lucht? En die groene stukjes struik zijn toch allemaal struiken? De delen zitten gespannen. Niet goed voor de stukjes en zo geen mooie puzzel. Ze gooit alles opnieuw door elkaar. En ziet plots de schoonheid in die losse delen. Allemaal los, en toch horen ze bij elkaar. Een universum van stukjes blauw en groen karton. Waarom moeten ze slechts één voorbedacht plaatje vormen. Het is klaar denkt ze. …
  • Mag-da?
    Even voelde ze het. Een vlam sloeg uit. Of eerder een vlammetje. Zoals bij een vreugdevuur dat nasmeult en dan plots, heel even, oplaait. Verraderlijk wordt dan gezegd. Een milde herinnering zou een betere beschrijving zijn. Een milde herinnering aan het feest rond het vuur toen het nog hoog oplaaide. Ze keek naar de nasmeulende resten. Rook kringelde omhoog. De rode gloed van de passie van de nacht zat diep verborgen onder de grijze as aan de oppervlakte. Ze was blij dat die gloed, heel even, de as wegblies en energie naar boven bracht. Een gevoel van weleer. Of eerder, een herinnering aan …