Verhalen

Ik maak verhalen. Verhalen om te reflecteren, verhalen om te verwerken, verhalen om te vertellen. Verhalen op papier, op een beeldscherm en op een podium.

Je kan me vragen om een verhaal voor je te maken. Hieronder staan enkele voorbeelden.

Andere voorbeelden van enkele opdrachten zijn (namen van personen werden op privacyredenen aangepast - klik op de titel om het verhaal te downloaden):

Ook voor privé-personen worden soms verhalen geschreven:

  • Milde zonnestralen (verhaal voor de uitvaart van een man die overleed na een periode van dementie - verteld vanuit standpunt familielid)
  • Een kopje en een schoteltje (verhaal voor de uitvaart van een vrouw die onverwacht overleed - verteld vanuit standpunt van een zoon)

Een bijzondere reeks zijn de verhalen van de "Appelboom" (klik op appelboom).

  • Tien vingers
    Geheel in vertrouwen lag ze naast hem. Naakt. Zoals ook hij. Amper zichtbaar nu de maan zich niet liet beschijnen. Schakeringen van donker toonden hun contouren. Dat wist ze. En dat deerde haar niet. Niet omdat ze zo zelfzeker was, wel omdat ze zeker van hem was. Omdat hij haar zag zoals ze was. Zonder ogen. Omdat hij haar daarom liefhad. Dat wist ze en dat voelde ze. Dat ervoer ze. “Vertel me de waarheid”, had ze eerder die dag gezegd. “Wat is de waarheid?”, had hij gevraagd. Het leek een afwijkend manoeuvre maar was het niet. Wat is de waar-heid? Met die vraag gingen ze slapen. Tenminste, …
  • Worden
    Haar glas was half. Half leeg. “Maar ook half vol”, zo zegt hij. “Ik krijg ze niet vol”, zegt ze gelaten. “Moet dat dan?” vraagt hij, “moet het glas vol zijn?” Het is niet de volle fles die telt, niet de volledige taart op tafel, niet de volle bankrekening. Het is het vullen. Het is het drinken. Het is het eten. Worden is waar het om gaat. Zijn is slechts een pauze tijdens het worden. Hij kijkt naar haar en ziet haar vaak in “worden”. Terwijl ze zelf zo vaak een houvast zoekt in het verstild moment. In een titel of een functie, een plaats of een rol, een relatie. “Wie ben ik?” “Je bent …
  • Het meisje en de sla…
    Onbeweeglijk balanceert hij op een stok die een tiende is van zijn eigen omvang. Cirque du Soleil, maar dan in het echt. Op weg naar de zon. Er is niets anders. Geen ander doel. Enkel het licht. En de warmte. De energie. De slak, de acrobaat. Traag maar gestaag. In balans. Ze kijkt naar de slak. Ze is ook op weg naar de zon. Hobbelend. Soms snel, dan weer eens traag. Zelden in balans. Gedreven door passie, bestuurd door ratio, hoewel dat laatste wel eens durft tegen te vallen. Een gepassioneerd leven kent vele bochten. Stuurvaardigheid vereist. Maar zoals menig piloot zou zeggen, als je moet …