Wereld in verandering

Ze kan goed luisteren. En dat komt omdat ze zwijgt. Het is geen garantie. Niet iedereen die zwijgt luistert, maar zij wel. En met de jaren werd ze er steeds beter in. Ik weet het want ik praat al vijf jaar tegen haar en ze luistert naar alles wat ik haar vertel. Zonder woorden dient ze me van antwoord. Toont ze me dat voor de meeste vragen de antwoorden er al waren, vaak verborgen. Ze helpt me zien. Al vijf jaar. Toen ze haar fysieke aanwezigheid inruilde voor een inspirerende, zeg maar spirituele rol. Het meisje dat niet meer ouder werd. Het meisje van de appelboom.

Het is de tijd die toont wat is. Hoe onder het gemis haar kracht verborgen zit in de herinnering. Het is immers niet alleen de wind die golven op de zee tovert. De zee maakt haar golven ook zelf en de golven zijn de zee. De zee die we samen zijn.

Er stond nochtans veel wind afgelopen jaar, ook al leek het soms windstil. De wereld kwam zichzelf tegen, keek in de spiegel en schrok. Dat het beter anders moet. Een weg moet worden afgelegd. Maar geen weg gebouwd met gele stenen die toont waar de regenboog neerkomt. De weg is de weg die ontstaat met elke stap die vooruit gezet wordt en terug oprolt bij elke hiel die opgeheven wordt. De weg is nu. Onder onze voeten. Daarom zien we ze vaak niet. Ze is moeilijk. Vraagt moed, volharding en geloof. Het geloof in de dageraad die niets belooft en ook niets vraagt maar altijd komt. Eigenschappen die het meisje van de appelboom zo kenmerken.

En dan zegt ze me zwijgend wat er toe doet: maitri en karuna, liefde en mededogen. Dat ik dat niet mag vergeten. Voor een wereld in verandering.

2 gedachten over “Wereld in verandering

  1. Dankjewel voor deze wondermooie tekst. De appelboom staat er sinds 2020 in het echt. De koude dagen hebben echter voorkomen dat er dit jaar ook vruchten waren. Maar diep onder de grond wortelt ze verder. Om nog sterker te worden. Carpe diem!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *