Een overzicht van alle verhalen, los en in reeks geschreven. Samen vormen ze een mozaïek van thema’s, stemmen en momenten, zonder vaste leesvolgorde.
Dromen revisited
Vrijheid
Richting
Zandkasteel
Slackliners
Geluksdruppels
4 februari 2024: Beschermde tijd
Oortjes
Snaartheorie
De Appelboom-verhalen vormen een jaarlijkse reeks rond moed, hoop en liefde. Ze ontstonden naar aanleiding van een meisje dat op jonge leeftijd overleed en dat de schrijver nooit persoonlijk ontmoette, maar dat via een toevallige betrokkenheid toch een blijvende plaats kreeg in zijn werk.
De appelboom fungeert in deze verhalen als terugkerende metafoor: voor leven en verlies, voor wat groeit ondanks kwetsbaarheid, en voor wat blijft nadat iemand is verdwenen. Elk jaar komt er een nieuw verhaal bij, geschreven rond dezelfde periode, als een ritmische herinnering in woorden.
De reeks is tegelijk een ode aan het meisje en een uitnodiging om stil te staan bij de veerkracht en de liefde die mensen kunnen dragen, ook in de meest fragiele omstandigheden.
Richting
Dankjewel
De volheid van de leegte
Over hagen en struiken
Wereld in verandering
Dansende zonnestralen
Brief van een appelboom aan een meisje
De toekomst van de appelboom
Naar bomen kan je best luisteren
Tijd
Appelboom
Dagboek 26 is een doorlopende reeks reflecties die vastlegt wat voorafgaat aan het schrijven. In korte en langere notities onderzoekt Jens Pas zijn denken, twijfel en zoektocht naar richting, zonder die meteen te willen afronden of verklaren.
De teksten functioneren als tussenruimte: tussen leven en werk, tussen observatie en verbeelding. Ze volgen het ritme van de tijd zelf en tonen hoe ideeën, vragen en overtuigingen zich langzaam vormen vóór ze hun weg vinden naar een verhaal, een essay of een theatertekst.
13/01/26: Waarheid
28/12/25 – Groede
De weg naar de vrijheid sluit aan bij die andere reeks (Erfenis uit de toekomst) brieven die werden geschreven met het oog op later lezen. In 2011 richtte Jens Pas zich opnieuw tot een kind, ditmaal tot zijn pasgeboren dochter. De brieven ontstonden in het begin van haar leven, met de intentie dat ze pas veel later hun betekenis volledig zouden krijgen.
Net als in de eerdere reeks staat niet de persoon centraal, maar het moment van schrijven en de tijd die ertussen ligt. De teksten onderzoeken wat ouders doorgeven, bewust of onbewust, en hoe woorden uit het verleden resoneren wanneer de toekomst zich aandient.
Tien dagen kampeerplezier
Zes
Droge luiers
De weg naar de vrijheid
In maart 2010 begon Jens Pas brieven te schrijven aan zijn zoon, toen negen jaar oud, met de bedoeling dat hij ze pas zou lezen wanneer hij jongvolwassen zou zijn. De brieven vormen een reflectie over opvoeding, waarden en vrijheid, geschreven vanuit het perspectief van dat moment.
De teksten stellen impliciet de vraag wat ideeën en overtuigingen uit het verleden betekenen wanneer de tijd is verstreken. Ze nodigen uit tot herlezing: wat blijft overeind, wat schuift, en wat krijgt achteraf een andere betekenis?
Deze reeks bestaat uit brieven zonder beeldmateriaal. Elke tekst is afzonderlijk te lezen door de titel te openen.
Kies iets
Honger lijden
De slinger
Vrijheid, gelijkheid en broederschap
Gelijkheid en schuld
Op zoek naar wind
Inleiding
De lichtmeridiaan is een bijzondere reisreeks die ontstond tijdens een tocht met de camper van België naar Spanje. Jens Pas maakte deze reis samen met zijn vader, met als doel zijn zoon op te halen. Wat de reis uitzonderlijk maakte, was de gekozen route: ze volgden één exacte meridiaan, een denkbeeldige lijn door het landschap.
Om de reis tastbaar te maken, werd onderweg om de 42 kilometer een klein lichtje op zonne-energie in de grond geplaatst. Elk lichtpunt werd een markering in het landschap én in het verhaal. Aan het einde van elke dag schreef Jens Pas twee teksten: een reflectieve tekst voor volwassenen en een verhalende, toegankelijke versie voor zijn dochter. Zo ontstonden parallelle verhalen die dezelfde dag en ervaring belichten vanuit twee perspectieven.
De reeks beweegt zich tussen reisverslag, filosofische beschouwing en verhalende verbeelding. De lichtmeridiaan gaat over onderweg zijn, over generaties, over kijken en ervaren, en over hoe kleine, eenvoudige handelingen betekenis kunnen dragen. Het project verbindt denken en vertellen, hoofd en hart, en maakt ruimte voor zowel volwassen reflectie als kinderlijk verwonderen.
De lichtmeridiaan: 6: Identiteit
De lichtmeridiaan: 5. Longitude
De lichtmeridiaan: 4. Slap koord
De lichtmeridiaan: 3.Voeten
De lichtmeridiaan: 2. De romanticus en de cynicus
