Nutteloze mensen leven langer (2019) is een filosofisch en speels theaterstuk over nut, tijd en opgroeien. Wanneer een jongeman besluit niets nuttigs meer te doen om zo langer te leven, zet hij zijn omgeving op scherp. Zijn moeder, een vriend en een koor van goedbedoelende stemmen proberen hem tot actie te dwingen — en graven daarmee misschien precies het probleem dieper in.
Het stuk is geïnspireerd op teksten van de Chinese wijsgeer Zhuang Zi en vertaalt diens paradoxale denken naar een hedendaagse context. Wat begint als een provocerend idee over nutteloosheid, ontvouwt zich tot een herkenbaar verhaal over adolescentie, opvoeding en de druk om betekenisvol te zijn.
Geschreven voor een theaterworkshop, balanceert Nutteloze mensen leven langer tussen ernst en lichtheid, tussen filosofie en alledaagse observatie. Het stelt een eenvoudige maar ontregelende vraag: wat als onze drang om nuttig te zijn ons juist korter doet leven?
