Vera is een poëtisch-realistisch theaterstuk over kiezen, afkomst en de vraag waar iemand thuishoort. Tegen het decor van de kermis vertelt het stuk het verhaal van Vera, een meisje dat als kind werd achtergelaten en opgroeit tussen oliebollenkramen, lichtjes en reizende levens.
Via een raamvertelling, gedragen door Raf — uitbater van een viskraam en stille observator — ontvouwt zich een geschiedenis van gemis en verlangen. Vera zoekt haar vader, niet zozeer als persoon, maar als betekenis: wie zij is, en of haar leven haar eigen keuze mag zijn. Brieven, geschenken en verhalen uit verre havens vormen een fragiele puzzel van identiteit, terwijl de mensen rond haar elk op hun eigen manier worstelen met vrijheid, verantwoordelijkheid en liefde.
Kiezen voor je toekomst staat centraal, niet als heldere beslissing maar als traag, pijnlijk proces waarin hoofd en hart elkaar voortdurend tegenspreken. De kermis fungeert daarbij als metafoor: een wereld die beweegt, verleidt en stilstaat tegelijk.
Vera werd gespeeld door Het Nieuw Zingems Toneel (2006) en tijdens De Dag van het Geluk in Leuven (2009).