Posts Tagged ‘inspiratie’

We bereiden momenteel een nieuw boek voor waarbij we verder willen inzoemen op het belang van emotie, betrokkenheid en passie als basisdrijfveren voor u, uw werk, uw bedrijf. In de Kikker en de Oceaan werd het basisuitgangspunt van dit thema toegelicht en geïllustreerd vooral vanuit eigen ervaringen.

Hoe het volgende boek er zal uitzien weten we nog niet (het schrijven is gepland voor 2011), maar graag had ik me laten inspireren door vele ontmoetingen en het aanhoren van vele levensverhalen. Indien u zin heeft om met ons uw levensverhaal te overlopen en dit in het licht te houden van kennis, ratio, passie, geloof, laat het ons weten op jens-en-linda@jenspas.be. We nemen dan spoedig met u contact op om een afspraak te maken.

Hoewel we nog niet weten wat het nieuwe boek precies zal worden, weten we wel reeds dat we geen bundeling van levensverhalen zullen neerpennen. De eventuele gesprekken met u, dienen louter als inspiratie voor een nieuw verhaal dat ik nog moet ontwikkelen.

Met “De straalvogel” raakte Jef Nys, de recent overleden geestelijke vader van Jommeke, mijn natuurlijkwetenschappelijk hart. Ik wou en zou natuurwetenschapper worden – hetgeen niet gebeurde – en Jommeke inspireerde mij met de uitvinding van zijn op waterkracht werkend vliegtuig. Een aap deed dienst als bron om de waterdruk op te bouwen en Jommeke recycleerde het water dat hij verbruikte zodat hij een onuitputtelijke krachtbron had, tenminste als de aap wou meewerken. Aangezien ik geen aap voorhanden had en in de strip had gelezen dat hij toch niet zo betrouwbaar was, zou ik deze vervangen door een waterrad, aangedreven door het zelfde water. Zonder het met zoveel woorden te zeggen, had ik een perpetuum mobile gemaakt. Dagenlang tekende ik gelijkaardige tuigen op basis van Jommekes ontwerp. Mijn omgeving probeerde mij tot de realiteit terug te brengen door te zeggen dat er zoiets was als de eerste wet van de thermodynamica die stelt dat energie niet uit het niets kan ontstaan en dat er geen energie kan verloren gaan. Maar het duurde toch even vooraleer ik de vertaling van die wet had gevonden in de luchtweerstand van de straalvogel, in de wrijving van alle aandrijfwielen en riemen die Nys had getekend. De klare lijn van Jommeke kende geen wrijving.

Maar toch, Jommeke stimuleerde me, inspireerde me. Ik geloofde hem. Hij steunde me in mijn interesse voor natuurwetenschappen en mechaniekjes.

Andere getuigenissen over Jommeke, die daags na het overlijden van zijn Jef Nys, al onze kranten sieren, onderstrepen de positieve kracht van het eenvoudige Jommekesverhaal.

Ik dacht er niet eerder aan, maar Jommeke doet me nu denken aan mijn grote voorbeeld Toon Hermans, die met dezelfde kinderlijke naïviteit het publiek kon boeien en inspireren. Hij bleef tot op de laatste dag zeggen dat er niets belangrijker was dan praten over de liefde. En ook bij Jommeke vind ik die positieve houding terug.
Jommeke, Nys en Hermans mogen dan wel slechts een stukje van de werkelijkheid in het voetlicht brengen, het is dat stukje dat ons steeds opnieuw aandrijft en verder brengt. Misschien hebben ze dan toch het perpetuum mobile ontdekt.