Een glimlach uit het Oosten – Ulrich Libbrecht
In 2005 las ik voor het eerst het boekje Een glimlach uit het Oosten. Ik weet dit nog zo precies omdat mijn skikaart er nog steeds in zit als bladwijzer en vooral als aandenken. Ik kreeg dit flinterdunne en als-een-tgv-te-lezen boekje van mijn moeder mee als ontspanningsliteratuur tijdens een verblijf in de Oostenrijkse Alpen. Het boekje ligt aan de basis van een ommekeer in mijn leven. Door het boekje leerde ik Ulrich Libbrecht kennen, de schrijver van het ding. Ik las voor de eerste keer iets begrijpelijks over filosofie, en dan nog over Oosterse filosofie, en het was inderdaad ontspannend want Een glimlach uit het Oosten doet je echt lachen. De schrijver is niet alleen erudiet maar ook een zeer getalenteerd humorist. Een stand-up comedian over filosofie zeg maar.
De ommekeer kwam er voor mij omdat dit eenvoudige boekje, het telt slechts 68 pagina’s, mij inleidde in een wereld die ik niet kende, de wereld van de comparatieve filosofie. Daarenboven moedigde de schrijver mij aan, met zijn vertelstijl en zijn passie voor zijn vak, om meer te willen weten. Ondertussen las ik het meeste werk van Libbrecht, volgde les aan zijn School voor Comparatieve Filosofie en schreef ik mijn eigen boek over management voor de bedrijfswereld waarbij mijn titel “De Kikker en de Oceaan” verwijst naar de openingspassage van deze Glimlach. Ik kon mijn hele denken en mijn adviesverlening naar mijn klanten plots op een geheel andere wijze, duidelijker en meer gebalanceerd, overbrengen. De eerste druk van mijn boek is ondertussen uitverkocht, allemaal door die Glimlach dus. We zijn zes jaar verder.
De Glimlach uit het Oosten vertelt je over de essentie van “Godsdienst” en wat het verschil is met het Oosterse levensbeschouwelijk denken. Het boekje vertelt over boeddhisme en taoïsme maar dan op zo’n manier dat je heel snel een duidelijk en vlot te begrijpen inzicht krijgt, zonder oppervlakkig of tendentieus te worden. Zoals het een academicus past, blijft hij de waarheid zeer trouw, maar vult hij ze aan met speelse opmerkingen die duidelijk maken hoe de schrijver er zelf over denkt.
De Glimlach zet je aan het denken en dat is leuk. Je wordt er even aan herinnerd dat niets zomaar vanzelf is, ook al spreekt Libbrecht over “Tsu-jen”, het vanzelf-zo, waarmee de Chinezen de natuur beschrijven. Je leert over wat die vluchtige levensweg (tao) is voor de Oosterse mens en hoezeer deze verschilt van de lange strakke, zeg maar asfaltwegen, waarlangs een westerling zijn leven bewandelt.
De Glimlach is een ideaal vakantieboekje voor wie iets boeiends, iets interessants, iets humoristisch wil lezen, aan het zwembad, in het vliegtuig, in de hotelkamer en ook in de tent. Want, ik heb het gewogen, een Glimlach uit het Oosten weegt 116 gram, is 7mm dik en past dus in elke rugzak.
Een glimlach uit het Oosten werd uitgegeven bij Uitgeverij Davidsfonds in 2000.
