De lichtmeridiaan

2016-07-25 09.41.51Tijdens de zomer van 2016 kwam ik onverwacht in een bijzonder project terecht, genaamd de Lichtmeridiaan. De lichtmeridiaan is een meridiaan die op 3°7’45” oosterlengte loopt. Ze begint in Europa in Blankenberge aan het casino en verlaat Europa in Palamos (Spanje) aan de lokale vuurtoren. Ze doorkruist een museum in Roeselare, Muze’um L. Dat laatste is niet toevallig, want de lichtmeridiaan werd bedacht door de stichter en eigenaar van het museum, Fernand Callebert. Fernard nodigt iedereen uit om op deze meridiaan kunstprojecten, in situ dus, te realiseren. Hiervoor werd trouwens de samenwerking opgezocht met de twee steden op de meridiaan op de rand van Europa, Blankenberge en Palamos.

lichtreizigersDeze zomer heb ik, samen met mijn vader, langsheen deze meridiaan van Blankenberge naar Spanje gereden in een camper, tot in Palamos. Aanvankelijk om mijn zoon, die in Spanje verbleef, op te halen. We besloten uiteindelijk de reis om te zetten in een “lichtreis” waarbij we elke 25 km langsheen die route, op de meridiaan, een klein lichtje hebben geplaatst. Aan elk lichtje hing een vlaggetje met een verwijzing naar de uitnodiging van Muze’um L. Elke dag schreef ik een bedenking gebaseerd op mijn ervaringen op lichtmeridiaan. U leest er alles over op facebook en op de verhalenpagina van deze website.

Deze bedenkingen vormen de basis van een nieuwe lezing “De Lichtmeridiaan: de harmonie van het licht“.

De lezing omvat vier hoofdstukken:

  • De mens is een reiziger: We vertrekken vanuit de observatie dat de mens in essentie creëert. Hij ordent, bedenkt en schept nieuwe dingen. De mens maakt verandering en gaat er naartoe op zoek. Waarom houden we dan zo hard vast aan onze oorsprong, onze roots? En is dat proberen vasthouden niet een bron van de vele spanningen waarmee we vandaag geconfronteerd worden?
  • De mens is verantwoordelijk (voor zijn daden): de mens handelt naar (eigen) inzicht om zijn doelen te bereiken. Hij kan verantwoording dragen voor zijn handelen. Om samen te kunnen leven organiseert de mens zich echter volgens een systeem van regels en afspraken. Deze regels lijken het nemen van verantwoordelijkheid uit te hollen. Verzwakt de explosieve groei van regels en afspraken het weefsel van onze samenleving?
  • De mens muteert (verandert): Het is een boutade dat onze samenleving bijzonder snel verandert. Nieuwe uitdagingen en problemen onstaan hierdoor. Hoe moeten we die het hoofd bieden? Is het verstandig om naar het verleden te kijken om lessen te trekken voor de toekomst? Of zijn er betere methodes om crisissen aan te pakken?
  • De mens draagt een naam: het lijkt erop alsof we met z’n allen het steeds belangrijker vinden onze persoonlijkheid in het voetlicht te zetten. Sociale media draaien om jij en je vrienden, jij en je interesses, jij en je reis, jij en jouw foto’s. Veel maatschappelijke thema’s vertrekken vanuit de manifestatie van de identiteit. Waarom benadrukken we onze identiteit zo hard? En vormt dit niet een bron van de spanningen waarmee we geconfronteerd worden?

De hoofdstukken worden gebracht vanuit eigen ervaring, op de lichtreis en elders, teruggekoppeld naar wat de (mens)wetenschap ons hierover reeds heeft verteld. U kan zelf bepalen welke hoofdstukken u met voorkeur behandeld wilt zien.

Contacteer me voor meer info.