Tijdens mijn lees-en-leermoment waarbij ik probeer bij te blijven met mijn vakliteratuur kwam ik onderstaand artikel daterend van 2008 tegen over een onderzoek naar oplossingsgericht coachen of adviseren. Het artikeltje verwijst naar een uitvoeriger rapport over een studie naar de effectiviteit van (oplossingsgericht) coachen en adviseren. Volgende zaken bleven althans bij mij hangen:

• Rond de effectiviteit van organisatieadvisering en coaching is weinig onderzoek gedaan. De meerwaarde is dus niet zomaar aan te nemen.

• Oplossingsgericht coachen en adviseren zou betere resultaten geven dan een probleemgerichte begeleiding. In het eerste geval vertrekt men voor de advisering vanuit de gewenste resultaten voor de klant, in het tweede geval gaat men vooral op zoek naar de oorzaken van het probleem dat zich stelt. In het eerste geval staat de klant de facto centraler omdat uiteraard zijn/haar gewenste resultaat relevant is terwijl in het tweede geval de analyse-methode van de adviseur de bovenhand neemt in de zoektocht naar het probleem. De reden waarom oplossingsgericht begeleiden beter zou werken is te vinden in het feit dat de nadruk op het positieve meer perspectief biedt, vertrouwen geeft dat succes bereikbaar is en dat mits het zetten van kleine stappen men als klant zelf meer invloed en controle heeft.

• Uit onderzoek blijkt dat een goede adviseur volgende bekwaamheden heeft: zeer luistervaardig, kwalitatief werk, goede communicatie tussen klant en adviseur, eerlijkheid en technische kennis.

Zet de klant dus centraal, laat hem bepalen wat de agenda van het advies is, bevraag hem tijdens de samenwerking regelmatig over de gevolgde aanpak, vermijd methodische of modellentaal en spreek de taal van de klant, en werk in kleine stappen.

Meer info vind je hier.