Archief voor ‘Nieuws’ Category

Na het schrijven van ons boek “De Kikker en de Oceaan” dat we in 2009 publiceerden, zijn we gestart met een nieuw manuscript. Zoals u weet, ligt de mens in de organisatie ons nauw aan het hart: wanneer is een organisatie inspirerend en motiverend en waarom is ze dat zo vaak niet?

In het nieuwe boek vertrekken we vanuit het begrip “samenwerken”. Hoe is het ontstaan? Hoe is het geëvolueerd? En vooral, is het concept samenwerken niet aan een gehele herziening toe?

We nodigen u graag uit om uw inzichten met ons te delen, ons te adviseren over het thema met uw ervaring. Dat kan door gewoon uw mening te geven, door ons te vertellen over specifieke ervaringen, door ons naar andere bronnen te verwijzen etc. Alle feedback is welkom op linda@jenspas.be.

Lees hier de eerste regels van dit nieuwe boek. Ze geven aan vanuit welk standpunt we het verhaal zullen brengen.

We kijken uit naar uw zeer gewaardeerde reactie.

Met vriendelijke groeten,

Jens & Linda

In tijden waarin sociale en professionele netwerken welig tieren, brengen we graag af en toe één contact kort onder de aandacht. Dit kan het gevolg zijn een van een actualiteit of gewoon omdat we u graag aan deze mensen hadden voorgesteld.

Hans Odenthal is People Manager bij Sioux Embedded Systems, een Nederlands bedrijf in de IT sector met een sterke expertise rond embedded systems.

Op ons blogbericht van 30 maart jl. maakten we reeds melding van de bijzondere bedrijfscultuur van dit bedrijf. Een cultuur waarin de mens centraal in de organisatie staat. Nu is het eigen aan dergelijk bedrijf dat de verwezenlijking van deze cultuur het resultaat is van de houding die iedereen in de onderneming erop nahoudt en het is ook zo dat je in zo’n bedrijf doorgaans een team eerder dan een persoon bejubelt. Toch wil ik met dit korte berichtje één van de sterkmakers van Sioux voor het voetlicht brengen.

In plaats van een beschrijving te geven van de visie van Hans Odenthal, people manager bij Sioux, vertel ik u liever een verhaal dat meer dan illustratief is.

Enkele weken geleden werden we uitgenodigd door Sioux om er een lezing te geven over ons boek De Kikker en de Oceaan. Het werd een avondlezing, toegankelijk voor alle medewerkers en hun partners (ja, ook zij zijn welkom op sommige van de bedrijfsopleidingsmomenten). Zoals gewoonlijk waren we een uur voor de aanvang op post om alles in gereedheid te brengen voor de presentatie. De laptop werd aangesloten, het geluid (een probleem in vele zalen) werd getest. De directie van het bedrijf was ook aanwezig, nam deel aan de voorbereiding en controleerde of er nog last minute ingrepen vereist waren. Meer bepaald Hans was danig bezig met het afwerken van de klaargezette tafels en stoelen. Op tafel zette hij ronde schaaltjes, met daarin groene gummikikkers, uit de Haribo-snoepgoedcollectie. Een idee dat hij die ochtend had bedacht tijdens zijn rit naar kantoor. Hij was even omgereden naar de plaatselijke snoepwinkel en had enkele zakken van die groene kikkers gekocht. Dit initiatief tekent Hans ten voeten uit, voor zover wij de pretentie mogen hebben om dit te zeggen. We kennen Hans immers niet zo heel goed. Maar toch, een kleine knipoog, aandacht voor ons onderwerp, door iets bijzonder sympathiek – snoepgoed gaat er bij iedereen wel in – toe te voegen, creëerde direct een ontspannen en zeer leuke sfeer. Even later kwamen het publiek binnen, blij als kinderen bij het zien van het snoepgoed. Ons boek, dat Hans ook voor elke deelnemer had aangekocht en naast de kikkers op tafel lag, werd zelfs aandachtiger bekeken en doorbladerd, al kauwend op de groene kikkers.

Je hebt geen grote theorieën, projectplannen en speciale budgetten nodig om aandacht te hebben voor je medewerkers, en in dit geval, voor je leveranciers. Het gaat om de kleine dingen die het verschil maken. Maar die moet je natuurlijk bedenken. Dat doe je eigenlijk automatisch als je echt gelooft in de aandacht voor je mensen.

Bedankt Hans.

Hans Rosling demonstreert in een TED-presentatie over de groei van de wereldbevolking hoe je in plaats van powerpoint slides bv ook gekleurde IKEA dozen kan gebruiken om een verhaal op een inspirerende, begrijpelijke, sprekende manier kan brengen. Een mooi voorbeeld dat hopelijk ook anderen kan inspireren om presentaties op een meer originele te brengen. Je kan de video hier bekijken.

Veel kijkplezier.

Soms schieten woorden gewoon te kort. Hoe beschrijf je bijvoorbeeld “een moment”?
Kijk en geniet van deze video: Moments by Will Hoffman – a celebration of life.

En ontdek ondertussen waar Radiolab voor staat.

Veel kijk- en luisterplezier.

In tijden waarin sociale en professionele netwerken welig tieren, brengen we graag af en toe één contact kort onder de aandacht. Dit kan het gevolg zijn een van een actualiteit of gewoon omdat we u graag aan deze mensen hadden voorgesteld.

Steven Warmoes is expert in kennismanagement. Al sinds 1987 opereert Steven als een zelfstandig adviseur in deze materie. Je kan dus stellen dat Steven als een van de eersten vaststelde dat de computertechnologie, die toen zijn eerste stappen aan het zetten was om de bedrijfswereld te gaan beheersen, nood zou hebben aan methodes en technieken om kennis en informatie te beheren. Het volstaat immers niet om gewoon al je bedrijfsgegevens in elektronische vorm op een harde schijf van een computer te gooien, of vandaag, op het netwerk van je bedrijf.

We leerden Steven kennen toen we zelf nog actief waren in de ICT-sector, voor we in 2000 met ons bedrijf rond managementadvies en lezingen over innovatie en motivatie begonnen. Maar zelfs al lieten we de technologie achter ons, het bleek dat wat Steven deed en vandaag nog steeds doet, veel verwantschap heeft met ons werk. En toch is het helemaal anders en aldus bijzonder inspirerend om Stevens’ activiteiten te volgen. Zo hebben wij het over rationeel gedrag in een organisatie en emotioneel gedrag. Parellellen die Steven trok met kennis en informatie waren dat onze rationele informatie best kon beschreven worden als explicit knowledge terwijl ons begrip van emotionele informatie, en dan bedoelen we het gevoel, de emotie die ons drijft in ons werk, best te vergelijken viel met de tacit knowledge uit de kennismanagementwereld. In al die jaren evolueerde Steven uiteraard van een adviseur in concrete tips en technieken om van informatie kennis te maken, naar een filosoof die zich afvraagt wat kennis eigenlijk is en of het begrip kennis een andere plaats in onze samenleving heeft gekregen als gevolg van het alomtegenwoordige web waar al die kennis voor het grijpen ligt. Steven publiceert vandaag over de relatie tussen leerling en meester waarbij hij zich afvraagt hoe we vakmanschap kunnen doorgeven, een concept dat zoveel meer is dan een technische vaardigheid.

Elke ontmoeting die we tot heden met Steven hadden was even leerrijk als hartelijk, want als geen ander staat Steven altijd klaar om zijn kennis met u te delen. Immers, als kennisspecialist weet hij als de beste dat kennis moet leven.

Wie op zoek is naar inzichten over het beheren van kennis en informatie, raden wij zeker aan om eens bij Steven aan te kloppen. In Vlaanderen kennen we geen meer ervaren specialist ter zake. Begin alvast met een bezoekje aan zijn website en blog waar je reeds een schat aan knowhow vindt.

Een nieuwe provoco nieuwsbrief is beschikbaar met interessante brokjes informatie en een nieuw verhaal. Wat het verhaal betreft zal u zien dat Jens als trotse vader van zijn kersverse dochter een nieuwe reeks heeft opgestart met als titel “De weg naar de vrijheid “. Meer hierover vindt u in deze nieuwsbrief. Uw reacties zijn natuurlijk steeds welkom.

Lees de nieuwsbrief nummer 3 jaargang 1.

In tijden waarin sociale en professionele netwerken welig tieren, brengen we graag af en toe één contact kort onder de aandacht. Dit kan het gevolg zijn een van een actualiteit of gewoon omdat we u graag aan deze mensen hadden voorgesteld.

We leerden in 2010 Prof. Johan Verstraeten kennen, professor Godgeleerdheid aan de KULeuven. We waren op zoek naar sprekers voor een seminarie over bezieling in het bedrijfsleven en werden naar Prof. Vanderstraeten verwezen. Bij het eerste gesprek begrepen we meteen dat we hier kennis maakten met een zowel erudiet als eigenzinnig denkende persoon die een eigen kijk heeft op bezield zijn door je vak en op de rol van de manager om zijn personeel bezield te maken. Het was daarenboven een visie die we deelden, wat het gesprek natuurlijk gemakkelijker maakte.

We hielden in 2010 in de Faculty Club van Leuven, in een co-organisatie met Leuven Inc, een seminarienamiddag over bezield ondernemen en Johan Verstraeten sprak het publiek meer dan een uur toe over bedrijfsethiek en hoe je rechtvaardig handelt en op deze wijze je mensen kan inspireren. Het was een fascinerend betoog dat door de talrijke aanwezigen op bijzonder veel applaus werd onthaald. U vindt de publicaties van Prof. Verstraeten terug op de KULeuven website.

Via Johan Verstraeten ontdekten we andere organisaties zoals het SPES-forum, een organisatie waarvan we het bestaan kenden, maar niet haar werken. SPES promoot spiritualiteit in de samenleving en de economie. We zagen parallellen met wat Prof. Paul De Blot publiceert in Nederland aan de Business Universiteit Nyenrode. Johan vertelde ons over Avicenna Academie voor leiderschap, een instituut dat zich vanuit een zeer hoog academisch niveau toelegt op leiderschap met een bijzondere klemtoon op duurzaamheid en opnieuw ethiek. Hoogkwalitatieve opleidingen voor de top van ons bedrijfsleven.

Vandaag timmeren we naarstig verder aan de weg om onze klanten te helpen in het vinden van een balans tussen commerciële oogmerken en andere samenlevingsverbeterende doelen. We sloegen die weg in bij de publicatie van ons eerste boek, de Kikker en de Oceaan, waarop we trouwens boeiend commentaar van Johan kregen. We kijken er dan ook naar uit om verdere discussies te voeren in het licht van nieuwe publicaties die we voorbereiden.

Sioux is een Nederlands bedrijf in de IT sector met een sterke expertise rond embedded systems, een zeer bijzonder bedrijf weliswaar met een oprechte aandacht voor zijn medewerkers.

We leerden een tijdje geleden enkele mensen in dit bedrijf kennen en waren zeer aangenaam verrast om een bedrijf te ontdekken waarin ons gedachtegoed zo mooi toegepast wordt in de praktijk. Gezellig ingerichte kantoren, gratis lunch in de cafetaria om ontmoetingen tussen medewerkers te stimuleren, een persoonlijk te besteden opleidingsbudget van €6.000 voor elke medewerker, inspanningen om voor iedere medewerker de job te zoeken die best bij hem of haar past, een HR-aanpak op maat van elk individu, inclusief een telefoontje met verjaardagswensen,  zijn slechts enkele voorbeelden die hun bedrijf typeren. We verwijzen in ons werk dan ook regelmatig naar Sioux als voorbeeldbedrijf, om aan te tonen hoe je in de praktijk op een zeer menselijke, persoonlijke manier met medewerkers kan omgaan, ook in een toch eerder harde sector als IT, en dat het bovendien ook loont. Het bedrijf doet het goed, er vertrekken zelden mensen en als je rond loopt in hun kantoor voel je als het ware aan dat deze organisatie oprecht aandacht heeft voor zijn mensen.

Lees meer in een interview met Hans Odenthal in de carrièrekrant van de Technische Universiteit Eindhoven over de aanpak die Sioux gekozen heeft om een bedrijf met medewerkers te organiseren en te leiden

Inspiring Drums is een muzikale lezing over het begrip innovatie met als doel u te inspireren. Muzikaal omdat we gebruik maken van trommels, percussie en drumcomputers om u het verhaal over innovatie te vertellen.

Na een eerste try out bij één van onze klanten bleek alvast dat het publiek dit concept goed kon smaken. Enkele voorbeelden van de feedback die we achteraf ontvingen:

Goede mix tussen vertellen, video’s, demonstratie op instrumenten en interactie met het publiek. Noot: de demonstraties worden live door Jens gegeven.

Verrassende verbanden gelegd met de muziekwereld bv. ontstaan van het drumstel omwille van plaatsgebrek.

Oefening “handen klappen” met het publiek was indrukwekkend.

Meer over de lezing Inspiring Drums.

Een nieuwe provoco nieuwsbrief is beschikbaar met interessante brokjes informatie en een nieuw verhaal.

Lees de nieuwsbrief nummer 2 jaargang 1.

In tijden waarin sociale en professionele netwerken welig tieren, brengen we graag af en toe één contact kort onder de aandacht. Dit kan het gevolg zijn een van een actualiteit of gewoon omdat we u graag aan deze mensen hadden voorgesteld.

Nicole Desmyter is de directeur van Leuven.Inc, een netwerkorganisatie die opereert in de achtertuin van de KUL in, uiteraard, Leuven. We stellen u graag voor aan Nicole en haar organisatie om enkele bijzondere redenen.

Eerst en vooral hebben Nicole en wij een evenzeer toevallige alsook uitzonderlijke relatie. Leuven.Inc werd opgericht in hetzelfde jaar waarin ook wij op zelfstandige benen gingen staan. En geheel toevallig, zowel voor Leuven.Inc als voor ons, lag de klemtoon bij de wieg van ons bestaan reeds op innovatie. Wij vonden het dus evident om meteen lid te worden van een organisatie, eigenlijk zonder echt te weten wie of wat die organisatie was. Dat was ook normaal want Leuven.Inc was zichzelf nog aan het uitvinden. We maakten contact en al gauw mochten we komen spreken op events die Leuven.Inc voor haar leden organiseerde.

Ook vandaag doen we dit nog altijd. Ondertussen is onze relatie net zoals ons beider bedrijven uiteraard gegroeid. Leuven.Inc heeft zijn ambitie om een innovatiecirkel te zijn voor (startende) technologiebedrijven uit de regio Leuven meer dan verwezenlijkt. Meer nog, vandaag praten we niet meer over Leuven en omstreken, maar over de geografische driehoek Leuven, Eindhoven, Aken waar Leuven.Inc zich wilt op richten om het ondernemerschap te ondersteunen. Het was Martin Hinoul, die als technologisch attaché voor het Belgische consulaat in Los Angeles, het vuur aan de lont stak van wat Leuven.Inc zou worden. Na in de jaren negentig in Silicon Valley te hebben vertoefd, kwam Martin geïnspireerd terug met het plan om ook hier bij ons, op basis van de R&D van de Leuvense universiteit, te werken aan een regio waarin high tech economie zou kunnen worden ontwikkeld. Uit gesprekken met Rector Oosterlinck en Prof. Koen Debackere van de KUL en met enkele reeds gevestigde bedrijven zoals het ondertussen wereldbefaamde Imec, kwam het idee voort om een organisatie in het leven te roepen om het ondernemend landschap te stimuleren. Deze organisatie kreeg de naam Leuven.Inc.

Vandaag brengt Leuven.Inc bedrijven samen, ervaren rotten met starters, brengt het experten rond de tafel om ondernemers bij te staan en draagt het bij tot het vertalen van de universiteitskennis naar de economische realiteit. Leuven.Inc bestaat nu meer dan elf jaar en meerdere researchparken volgestouwd met bedrijven zagen het licht in de gordel rond Leuven. Nicole was er vanaf de eerste dag bij om het plan dat in de hoofden van bedenkers van Leuven.Inc leefde, concreet te maken en een gezicht te geven.

Met een niet aflatend enthousiasme, een bijzonder oor voor wat ondernemend Leuven nodig had en heeft en gevoel voor communicatieve flair wist Nicole Leuven.Inc een reputatie te laten ontwikkelen van een aanbieder van een even divers als zeer kwalitatief palet aan lezingen, workshops, ondernemerscafé’s (=bedrijfsbezoeken) en diets meer. Ondertussen is het team van Nicole gegroeid tot meerdere medewerkers, die allemaal ditzelfde adagium uitdragen en zo Leuven.Inc tot een fascinerende organisatie maken. Ook wij kwamen er altijd graag spreken. Het publiek was altijd geboeid en we leerden zelf altijd bij uit de gesprekken met de deelnemers.

Hou de kalender van Leuven.Inc gerust in de gaten en maak eens kennis met deze toch bijzondere organisatie.

In dit filmpje, gemaakt ter gelegenheid van 10 jaar Leuven.Inc, krijgt u een mooi beeld van de organisatie.

Gisterenochtend is België wakker geschrokken met een nieuw hoofddoekenschandaal(tje) in Genk. Een medewerkster van een winkel kreeg geen verlenging van haar arbeidsovereenkomst omdat ze een hoofddoek droeg, voor alle duidelijkheid een hoofddoek als symbool van een moslima, geen “foularke” zoals de Vlaamse bomma’s plachten te dragen. Dit voorval kan vanuit vele standpunten benaderd worden, maar in deze reactie wil ik stilstaan bij de houding van de werkgever ten opzichte van zijn medewerker, mijn vakgebied.

Ik lees in De Standaard van woensdag 9 maart dat andere bedrijven dan de betreffende winkelketen ook specifieke dress codes hebben. Bij sommige is het vrijheid troef, iedereen doet maar, bij anderen hoort een specifiek uniform, denk aan de Belgische Spoorwegen, en bij nog anderen geldt dat er specifieke werkkledij bestaat, die weliswaar als uniform kan worden aanzien, maar eigenlijk vooral praktisch en minder “merkondersteunend” is, waarop geen kenmerk mag worden aangebracht van religieuze, maatschappelijke of andere aard. De kledij dient neutraal te zijn. Ik leer uit het krantenartikel dat men het bij Colruyt niet apprecieert als een medewerker een sticker of sjaal van Anderlecht zou aanbrengen op zijn stofjas. Zo’n paars-witte sjaal zou nochtans praktisch zijn in de koele zone in de winkel.

Dat medewerkers hun persoonlijkheid niet mogen uiten via een accent in hun kledij, doet mij nadenken. Het komt me voor dat dergelijk voorschrift voortspruit uit de gedachte dat medewerkers in de eerste plaats human resources zijn. Menselijke werktuigen die zich functioneel nuttig moeten maken op een zo efficiënt mogelijke wijze. Zoals ik ooit hoorde van een zaakvoerder – voor alle duidelijkheid, niet van de Colruyt: “het probleem met werknemers is het feit dat je bij hun handen altijd ook hun hoofd er moet bij nemen”. Als ik het verhaal van Hema, de winkelketen met het hoofddoekenprobleem in Genk, hoor, dan moet ik meteen aan dat hoofd denken. Had de Hema haar winkelbediende kunnen aanwerven zonder hoofd, dan was het sjaaltje inderdaad ook geen probleem.
Nu is er een plaats en tijd voor alles, en dus ook voor werk, supporteren voor een voetbalclub, of religieus ontroerd zijn. En bij elk van die situaties horen de gepaste attributen. Maar het is ook zo dat ons leven niet in vakjes beleefd wordt. Als Anderlecht zondag verliest, dan kan ik me voorstellen dat de verantwoordelijke voor de droge voeding, die paars-wit supporter is, misschien wel eens een vijg verkeerd in de rekken plaatst, net zoals hij met bijzonder enthousiasme zijn dag zal beginnen als hij op de radio hoort dat Colruyt het schitterend heeft gedaan op de beurs, of als ze één of andere erkenning hebben gekregen van Beste Werkgever.

Er zijn situaties waarin het niet gepast is om sjaaltjes, paars-wit of moslim, te dragen, maar er zijn evenzeer momenten waar het juister is om mensen in hun gehele persoonlijkheid ruimte te geven. Het is ronduit fout, om omwille van managerial gemakzucht, dan maar meteen alle sjaaltjes op elk moment in de tijd naar de vuilnisbak te verwijzen om elke uiting van menselijke emotie in de kiem te smoren, in de hoop dat de handen het werk zullen blijven doen.

Sjaaltjes moeten kunnen, hoofddoeken ook, foularkes ook, soms wel, soms niet. Maar een mens moet altijd een mens kunnen zijn.

Jens

De macht van Twitter – een nieuwe gedachte van Jens

Een kleine reflectie van Jens over deze nieuwe mediatools, over structurele gevolgen in onze samenleving ten gevolge van het toenemende gebruik ervan en wat wij denken dat de toekomst hieromtrent kan brengen.

Twitter zit in het oog van wat we hier in het Westen de Arabische revolutie zijn gaan noemen. We stellen ogenschijnlijk vast dat Twitter, en bij uitbreiding Facebook, Google en andere sociale media verantwoordelijk zijn of op zijn minst een grote bijdrage hebben geleverd aan de mobilisatie van de respectievelijke bevolkingen van elk van de Arabische landen waar momenteel interne onrust heerst. Ondertussen verschijnen er artikels over deze mediatools, die eigenlijk nog op hun doorbraak als gemeengoed zaten te wachten. Het instrument weet nog niet waar het naar toe gaat en iedereen die zich van de sociale media bedient, weet eigenlijk ook nog niet heel goed wat de bedoeling ervan is.

Download het volledige artikel “De macht van Twitter” (PDF 191 KB)

Vandaag stuurden we nummer 1, jaargang 1 van onze nieuwe nieuwsbrief uit, een inhoudelijke uitbreiding van onze reeds bestaande verhalenmail. Deze nieuwsbrief heet voortaan Provoco, een naam die we vroeger al hanteerden voor het rondsturen van onze verhalen. Provoco staat voor uitdagen en hiermee bedoelen we vooral het uitdagen van gedachten, theorieën, opinies, methodes. Uitdagen in de vorm van kritisch bekijken, bespreken, nadenken.

Zo hopen we naast de klassieke verhalen ook een leuke en interessante brok aan uitdagende informatie te bezorgen die de lezer kan inspireren.

Lees de eerste nieuwsbrief.

In tijden waarin sociale en professionele netwerken welig tieren, brengen we graag af en toe één contact kort onder de aandacht. Dit kan het gevolg zijn een van een actualiteit of gewoon omdat we u graag aan deze mensen hadden voorgesteld.

Bernard Lernout hoeft wellicht bij velen geen echte voorstelling meer. Hij mag ontegensprekelijk de grondlegger van Mindmappend en breinvriendelijk lerend Vlaanderen genoemd worden. Bernard schreef meerdere boeken zoals Leuker Leren en Leukere lessen, SOS Brein (met co-auteur Inge Provost)… over hoe we ons brein best inzetten in ons dagelijks leven.

Daarnaast heeft Bernard een zeer grote fascinatie voor het leven en werk van Leonardo Da Vinci. Ook deze belangstelling mondde uit in een boek “Het Leonardo Kompas”, uitgegeven bij de nieuwe uitgeverij Witsand. Met Leonardo als homo universalis gidst Bernard ons naar een inzicht in onszelf, ons denken, onze voorkeuren, onze vaardigheden.

We brengen Bernard hier even voor het voetlicht, niet zomaar omwille van zijn vakkennis en veelzijdigheid, maar vooral ook omwille van de inspiratie die voorkomt uit een droom die hij vandaag nog elke dag realiseert: met zijn vrouw Agnes en dochter Eva baat Bernard het Leerhof uit in Parike bij Brakel. Wat begon als een stap om een eigen centrum te hebben waar men zo compleet mogelijk met lichaam en brein kon leren, groeide uit tot een echte volwassen stek waar rust, ontspanning, leren, genieten, reflecteren samen komen. Het Leerhof is vandaag zowel als seminarieplek voor bedrijfsmensen alsook ontspannings- en leerplek voor kinderen en gezinnen een vaste waarde in het landschap.

Meer over Bernard en het Leerhof.